پادشاهى ربيعة بن نصر اللخمى بر شهر يمن چون اين ربيعة بن نصر به پادشاهى بنشست ، وى نيز هم بر دين جهودى بود و ملك همى داشت . و آن پسران تبّع هر سه هنوز خرد بودند . و اين ربيعه را نيز فرزندان بودند . چون سالى چند برآمد بر ملك وى ، آن ملك خوابى ديد . همه علما و معبّران و كاهنان را بخواند ، و كاهن آن باشد كه هر چيزى كه خواهد بودن بگويد و چيزهاى دزديده به جاى آرد ، و چيزى كه او را بخواهى پرسيدن ناپرسيده ترا جواب دهد ، و خوابى كه ديده باشى پيش از آنكه تو او را بگويى او خود ترا بگويد كه ايدون ديدى ، و آنگاه تأويل آن نيز ترا بگويد ، و كسى نيز كه غايب باشد خبر او بگويد ، اين چنين مردمان [ را ] به عرب اندر كاهن گويند . بودند اندر اين كاهنان كه گفتندى ما را پرى آيد و از چيزها آگاه كند ، همچنانكه اين مردمان پرى گرفتگاناند از زن و مرد ، چنين گويند كه پرى ما را خبر دهد تا مردمان را بگوييم ، اين كاهنان نيز همچنان بودند . و اندر يمن بسيار بودندى اين چنين مردمان و ليكن از استادان ايشان دو تن بودند : يكى سطيح و ديگرى شقّ ، و هر دو پرى گرفته و كاهنان بودند . چون ربيعه اين خواب ديد همه كاهنان را گرد كرد و گفت : مرا بگوييد كه من چه خواب ديدم . گفتند : اين را جز سطيح و شقّ ندانند . پس كس فرستاد و هر دو را بخواند . نخست سطيح آمد . او را پيش خواند و اعزاز كرد و گفت : مرا بگوى تا چه خواب ديدم . پس بگوى كه چه باشد . سطيح گفتا : تاريكى ديدى و از ميان تاريكى